Legioen van Maria Nederland & België
Legio Mariae
 
 






 Deel deze pagina:

link naar de RSS Feed van de laatste nieuwsberichten meld deze pagina op Twitter meld deze pagina op Facebook

In Memoriam: Ria Diepen

Uitgesproken tijdens haar uitvaart

In memoriam Ria Diepen, (15 augustus 1907 - 25 maart 2000)

Uitgesproken tijdens haar uitvaart door Gerad Dekker

Zeereerwaarde Heer pastoor. zeer geachte familieleden, vrienden en kennissen van Maria Diepen, geachte parochianen, en medelegionairen. Eigenlijk hoor ik hier niet te staan, is dit niet mijn plaats. lk ben geen spreker zoals u wel zult merken en vervul ook geen echte functie, maar ik heb Ria, zoals ik haar heb leren noemen, heel goed gekend en hield veel van haar. Daarom kon ik niet weigeren toen ik hiervoor gevraagd werd.

De naam Diepen is speciaal in Tilburg, maar ook in de rest van Nederland een hooggewaardeerde naam. Zowel op kerkelijk als op maat­schap­pe­lijk gebied zijn uit deze familie heel bekende personen voortgekomen. In dat rijtje van vooraanstaande personen zal Ria niet voorkomen, of misschien helemaal onderaan. Haar leven in Tilburg ging nagenoeg ongemerkt voorbij. Toch was haar leven alleszins interessant. Ze kon heel snel een besluit nemen en daaraan uitvoering geven. Dat bleek bij­voor­beeld rond 1930. Een vriendin van haar kwam van vakantie uit lerland terug en vertelde daar een nieuwe apostolaat­orga­ni­sa­tie ontdekt te hebben. Ria schreef naar het opgegeven adres en was korte tijd later per boot onderweg naar Dublin. In Dun Laoghaire, de haven van Dublin, aangekomen, stond op de kade een jongeman haar op te wachten. Het was Frank Duff, de stichter van "the Legion of Mary". Dit was het begin van een vriend­schap die ongeveer vijftig jaar zou duren. Ria is nog vele malen, later altijd per vliegtuig, in Dublin geweest maar ondanks zijn ontzaglijk vele verplichtingen zou Frank Duff altijd proberen haar welkom te heten. Hij kon kwaliteit wel onderscheiden. Later bezochten ze samen de Nederlandse bis­schop­pen en kon het Legioen van Maria in Nederland worden gesticht. In het begin van de vijftiger jaren werd zij uitgezonden naar Zuid-Amerika en stichtte het Legioen in Suriname en op de Antillen. Haar naam wordt daar nog steeds met liefde en eerbied genoemd.

Vreemd genoeg bleef zij in Tilburg een onbekende. lk heb het geluk gehad haar in en buiten Tilburg te hebben gekend. Als zij bij ons thuis of bij een Legioen bijeenkomst in Amsterdam was, kwam zij veel beter tot haar recht.

In 1960 gingen drie jonge Amsterdamse legionairen voor de eerste maal naar lerland. Ze reisden in het gezel­schap van Ria, tot hun verbazing stond Frank Duff op het vliegveid hen op te wachten. Ria was te bescheiden om uit te leggen dat hij aitijd haar zou afhalen. We hadden een heerlijke vakantie in lerland en Ria genoot met volle teugen. Een jaar later was zij in lerland als gast op mijn bruiloft en zong een mooi lers volksliedje. In 1974 maakten we deel uit van een lers-Nederlandse groep in Ijsland en praatte zij frank en vrij op een heel plezierige manier met mensen over haar geloof. Voor velen was zij de eerste katholiek die zij ontmoetten.

In 1975 hadden we een moeilijker taak. Met Schotse, Engelse en Nederlandse legionairen waren we in Portrush in Noord-lerland. Het was midden in de zogenaamde "Troubles", een tijd van veel geweld en onrust. We waren, los van de Britse soldaten, ongeveer de enige buitenlanders. Depastoor durfde ons niet op huisbezoek te laten gaan. Overdag maakten we contacten langs het strand of op het dorpsplein en 's avonds bezochten we na toestemming van de eigenaar de pubs om met de klanten te praten. ledereen verwachtte dat we alleen de zogenaamde "green pubs", waar voornamelijk katholieken kwamen, zouden bezoeken. Wij wilden echter geen verkeerd signaal afgeven en dus ook naar zogenaamde "orange pubs" gaan. Er was daar een groot café met een hele grote Britse vlag. Toen mensen hoorden dat we daar naartoe wilden gaan, kregen we de serieuze waarschuwing: "Als jullie ooit daar naar binnen gaan, kom je er alleen op een draagbaar uit!" Voor ons alien stond vast dat we hoe dan ook een poging moesten wagen.

Na enig praten gingen Father McNally, de priester in onze groep, en Ria naar binnen. Ze werden vriendelijk ontvangen en er is niets bijzonders gebeurd. Achteraf gezien dus iets heel simpels. Er was echter heel wat moed voor nodig om deze stap te wagen. Ria wist voldoende van de situatie om zich te realiseren wat voor risico ze nam. De rest van die veertien dagen zijn we er nog vaak binnen geweest en hebben er nog goede gesprekken gehad. De dag voor ons vertrek ben ik er teruggegaan om de eigenaar te bedanken en afscheid te nemen. Bij deze gelegenheid vertelde ik hem welke waarschuwing we gekregen hadden alvorens bij hem binnen te komen. Hij glimlachte en vroeg: "En is het echt gebeurd?" Mijn antwoord was: "Tot nu toe niet." Hierop lachten we allebei en zeiden elkaar gedag.

Dit zijn enkele voorbeelden geweest van de moed en het initiatief welke Ria tentoon kon spreiden, maar je moest buiten Tilburg zijn om het te kunnen constateren. Haar hele leven werd gedragen door een groot Godsvertrouwen. Opvallend is dat zij geboren werd op 15 augustus, Maria ten hemel opneming, en dat zij stierf op 25 maart, Maria Bood­schap, twee van de grootste Mariafeesten in het jaar. Bovendien is 25 maart voor legionairen de voornaamste dag van het hele jaar.






 
© Copyright 2016 Legioen van Maria Nederland & België     Deze website is ontworpen en wordt onderhouden door iMoose